'Mag ik met u meereizen?'

Nu ik elke week minstens een keer met de treinreis maak ik wel eens dingen mee. Er lijkt een nieuw fenomeen te zijn ontstaan waarbij mensen met studenten meereizen. Slim bedacht, want zo reizen ze met 40% korting. Je kunt de mensen die het vragen zo al aanwijzen. Kinderen of sloeberige minderbedeelde types.

Als ik eerlijk ben vind ik het eigenlijk ronduit asociaal dat mensen zo het systeem proberen te omzeilen. Ze proberen te profiteren van studenten met hun OV-chipkaart. Veertig procent korting is altijd mooi meegenomen, maar wil je daarvoor echt het risico lopen dat je een fikse boete krijgt? Al sinds een tijdje vraag ik mij af wat er in deze mensen omgaat. Kopen ze nou echt een kaartje met korting omdat ze verwachten een student te vinden die wel toestemt met het meereizen?

Dat ik het asociaal vind betekend nog niet dat ik deze mensen afwijs. Ik weet nog goed dat het 's avonds laat was en ik in de sprinter naar Utrecht Centraal stapte. Een Afrikaans meisje zat mij al een tijdje aan te staren. Ik werd er wat ongemakkelijk van. ,,Kan ik met je meereizen?" vroeg ze ineens. Ik stemde in. Wat moest ik anders zeggen bedacht ik mij. Als dank gaf ze mij een gratis hamburger van de McDonalds. Dat zorgde er wel voor dat ik mij eigenlijk niet zo schuldig voelde.

© zeeland.blog.nl

Toen ik in een stokvolle trein naar Zeeland zat maakte ik iets soorgelijks mee. Een onfrisse man met lang haar sprak een jongen aan. ,,Kan ik meereizen?" vroeg hij. Hij moet een jaar of 40/50 zijn geweest. Toen de conducteur kwam controleren vroeg hij waarschijnlijk sarcastisch op welke school de twee mannen zaten. Ook conducteurs lijken niet goed te weten wat ze met het nieuwe fenomeen aanmoeten.
 ,,Dat hij nog denkt dat we bij elkaar op school zitten ook," zei de man toen de conducteur zijn ronde verder uitvoerde. Ik kon het niet laten om te denken dat dit wees op een laag onderwijsniveau.

Wat zullen de gevolgen zijn als het nou eens niet lukt om met iemand mee te reizen? Als ze niet worden gecontroleerd is het simpel. Lekker geprofiteerd van die korting. Hoe hoog is de boete als je wel gepakt wordt? Ik neem aan dat er een boete opstaat? Denken die mensen nou echt dat ze wel een student vinden waarmee ze kunnen meereizen? Zijn er ook studenten die het voorstel afwijzen? Zelf ben ik geen student die deze mensen afwijst. Misschien ben ik wel een beetje bang om nee te zeggen. Wat kan het voor kwaad denk ik dan. Ondanks dat blijf ik het toch asociaal vinden dat de meereizigers veel lef hebben om zomaar op die korting te drukken. Zelf zou ik dat echt niet durven Eigenlijk zou ik het risico niet eens willen nemen, omdat ik het asociaal vind.

Mijn 'conclusie' is duidelijk. De mensen die vragen of ze mogen meereizen zijn vooral mensen die minder te besteden hebben, waarschijnlijk mensen met een lager onderwijsniveau. Misschien denk ik er wel te zwart-wit over, maar bekijk het eens van een andere kant. Waarom zouden mensen die meer hebben te besteden moeilijk doen om 60% meer te betalen?

Echte schoonheid komt van binnenuit

De zogeheten 'beautyblogs' zijn booming business. Tenminste als je kijkt naar de succesverhalen van Cynthia Schultz, eigenaresse van misslipgloss.nl en Mascha Feoktistova, eigenaresse van beautygloss.nl. Het is de droom van menig meisje; elke dag voor je werk met 'beauty' bezig zijn. Bovengenoemde vrouwen houden elke dag een weblog over schoonheid bij. Een hobby die uit de hand is gelopen, want inmiddels is het hun baan. Een waarvoor ze veel lof hebben gekregen, want beide dames stonden in de viva 400, een lijst van Nederland's meest succesvolle zakenvrouwen.

Dat Schultz en Feoktistova een voorbeeld zijn voor veel meiden blijkt wel uit de duizenden blogs die op het internet te vinden zijn. Hierop schrijven veel jonge meiden 'reviews' over make-up en huidsverzorging, laten ze hun make-up collectie zien en worden producten die zijn opgemaakt aan de lezers geshowed. Bijna al deze blogs zijn erg amateuristisch. Zelfs de professionelere grote namen schrijven 'reviews' die naar mijn mening niet kritisch genoeg zijn. Vooral veel jonge meiden schrijven alleen maar een oppervlakkig stukje over hun favoriete product.

Daarmee zeg ik niet dat beautyblogs allemaal van het internet moeten worden gegooid. Ik vind het juist een mooie ontwikkeling dat onafhankelijke meiden andere vrouwen informeren over bepaalde producten. Dit is natuurlijk veel onafhankelijker dan een bedrijf dat zou doen. Dat bedrijven nu niet meer het monopolierecht hebben vind ik iets moois hebben. Make-up instellingen sturen elke dag producten op naar deze beautybloggers, omdat ze inmiddels wel door hebben dat deze blogs heel veel invloed hebben.

Is het wel goed dat iets wat zo de nadruk legt op ons uiterlijk zoveel indruk begint te krijgen? Dat hangt natuurlijk helemaal van de situatie af. Als meiden beseffen dat make-up alleen maar bestaat om plezier mee te hebben en je natuurlijke schoonheid te benadrukken is er niets aan de hand. Felle lippen en oogschaduw hoeven daarbij niet gemeden te worden. Als de vrouwen in kwestie maar niet bang zijn om zonder make-up de deur uit te gaan na het testen van al deze geweldige producten. Schoonheidsproducten zijn er om ons beter over onszelf te laten voelen, niet onzeker over ons eigen gezicht. Echte schoonheid komt van binnenuit!
Dan is er ook nog de categorie meiden van 11 die een dergelijke beautyblog beginnen. Op YouTube zijn er talloze make-up collecties te vinden van meiden die de 10 net zijn gepasseerd. De meeste komen uit Amerika. Er is niets mis met het hebben van een beetje lipgloss of mascara op zo'n jonge leeftijd, maar foundation als je nog je eerste puistjes moet krijgen? Nergens voor nodig als je het mij vraagt!

Eerlijk is eerlijk. Ik moet bekennen dat ook ik dagelijks beautyblogs afstruin. Dit is er eigenlijk bij de jaren een beetje ingekropen. Vergelijk het met dat foute meidentijdschrift wat geen hoogstaande Journalistiek bevat, maar wat je stiekem toch zo graag leest. Hoewel ik door het lezen van deze blogs steeds geïnteresseerder begin te raken in make-up, ben ik helemaal niet iemand die zich dagelijks opmaakt. Persoonlijk vind ik dat ook nergens voor nodig. Als ik geen zin heb om mezelf te 'sminken' ga ik hier ook niet aan beginnen ook. Meiden die zichzelf verplicht voelen het wel te doen zal ik nooit begrijpen. Toch is het ontzettend vermakelijk om te zien wat voor make-up andere vrouwen opdoen en welke producten zij aanraden.

Het begon allemaal op YouTube toen ik de make-up sensatie Lauren Luke (panacea81) gevonden had. Ik weet nog dat haar videos mijn guilty pleasure van de week waren. Langzaam maar zeker ondervond ik dat Nederlandse meiden ook filmpjes maakten. Inmiddels kijk ik nog steeds graag naar de make-up collectie van anderen. Vooral kanalen als Nikkietutorials en vintageortacky spreken mij aan. Dit zijn niet zomaar make-upartiesten, maar kunstenaressen!

Al met al vind ik het knap dat deze meiden hun gezicht als boegbeeld voor de site gebruiken. Eerdergenoemde namen als o.a Schultz en Feoktistova krijgen dagelijks rottige reacties als jij bent lelijk! Nergens voor nodig, want het zijn allebei prachtige dames. Met of zonder make-up.