Bergafwaarts na het debuutalbum

'Sell-outs!' 'Deze band is zoveel veranderd. Nu ze populair zijn vind ik ze niet leuk meer.' 'Hun debuutalbum was stukken beter.' Voordat Justin Bieber comments vaste prik waren op YouTube deden uitspraken als deze vaak de rondte. Bands en artiesten die begonnen zijn met een kleine vaste groep volgelingen raakten deze fans soms kwijt als de band meer succes kreeg. Zo zijn er ook mensen die het niet leuk vinden als iemand ook ineens naar 'hun' artiest luistert, wanneer deze vaker op de radio te horen is. Meer succes betekend toch juist meer merchendise, meer concerten en een betere verkrijgbaarheid van de cd's?

Succes doet rare dingen met mensen. Beroemd zijn heeft een bepaalde aantrekkingskracht, maar wanneer mensen eenmaal gegrepen zijn door de faam gebeuren er soms rare dingen. Lindsay Lohen en Amy Winehouse zijn goede voorbeelden. Ook Kate Nash zou in dit rijtje terecht kunnen komen. Ze kwam 3 weken geleden met een nieuwe clip aanzetten. Misschien ken je Kate Nash nog wel als het vrolijke roodharige meisjes dat met haar schattige accent slimme popliedjes als Foundations en Pumpkin Soup maakte. Echte popklassiekers in mijn discografie. Inmiddels heeft ze een nieuwe stijl aangenomen. Bekijk onderstaande video en huiver.

Soms is het debuutalbum gewoon duidelijk het beste. Drugs, drank en seks hoeven hier niks mee te maken te hebben. Neem nou bijvoorbeeld Katy Perry. Toen zij net kwam kijken met haar single 'I Kissed a Girl' werd ik fan. Pop met rockinvloeden, slimme grappige teksten en miss Perry zelf zag er ook niet verkeerd uit. Ik weet nog goed dat ik haar als een stijlvoorbeeld zag door de grappige felle retro items die haar prachtig stonden. Playsuits, meloenjurkjes en felle zonnebrillen. Ik wilde ze allemaal in mijn kledingkast hebben!
Toen Katy met haar single 'California Gurls' kwam aanzetten was een nieuw tijdperk aangebroken. Met haar album 'Teenage Dream' werd de singersongwriter pas echt een superster. Hoewel ik soms nog naar Katy Perry luister kan ik mij geen fan meer noemen. De single 'Fireworks' is haar meest bekeken video op YouTube en wordt dan ook aangeprezen als een motiverend nummer. Van de tekst 'Baby you're a firework/ come on, show 'em what you're worth/ make 'em go oh, oh, oh' word ik niet warm of koud. De geestige teksten waar ik voor gevallen ben lijken verdwenen te zijn. Alsof ze de singersongwriter in Katy proberen te polijsten zodat het beter bij de rest van de popmuziek aansluit.

Lady Gaga is iemand voor wie ik als artieste veel respect heb. Ze lijkt oprecht te kiezen voor haar kunstzinnige visie en heeft met haar uitzinnige looks de visie van de popwereld veranderd. Misschien probeert ze juist te controversioneel over te komen, maar daarover kunnen de meningen verschillen. Hoewel ik haar keuze respecteer moet ik toch toegeven dat ik 'The Fame' beter vind als haar album 'Born this Way'. Lady Gaga ,tijdens haar Fame-era, was voor mij de perfecte popmuziek. Niet ontzettend betekenisvol, maar gewoon ontzettend leuk. Dat album ademt alles wat popmuziek zou moeten zijn. Geestige teksten, fijne beats en een lekker 'glamorous' imago.
Sinds 'Born This Way' lijkt haar muziek eerder om haar fans te gaan dan Lady Gaga zelf. Haar 'little monsters' zijn alles voor haar. Naar eigenzeggen maakte ze een album wat haar fans graag wilden horen. De boodschap die Lady Gaga met haar huidige album wil uitdragen is een van de mooiste die er is. Wees jezelf! De vraag die dan in mij opkomt luidt: is Lady Gaga dit nog wel? Probeert ze niet teveel een uithangbord van haar fans te zijn? Probeert ze zich niet teveel te shapen naar het beeld dat ze heeft bij wat haar fans van haar verwachten? Ik heb eigenlijk de indruk dat ze dat wel doet. Zoals ik al zei heb ik veel respect voor Lady Gaga. Niet alleen voor de liefde van haar werk, maar ook voor de liefde die ze haar fans geeft. Toch vraag ik mij af of de wereldster hier niet te ver in doorgaat.

Dat meer dan de helft van de top40 hits tegenwoordig over seks gaat ligt onder andere aan Rihanna. Haar debuutalbum is niet mijn favoriet, want ik ben geen fan van de subtiele reggaeton invloeden die dat album had. Haar tweede en derde album met singles als 'Umbrella' , 'Unfaithful' , 'S.O.S' en 'Don't Stop the Music' vielen wel in mijn straatje. Rihanna's stem is niet helemaal mijn ding, want ik ben geen fan van haar accent. Dat mocht de pret niet drukken bij sommige nummers waar ik toch graag naar luisterde. Sinds een jaar of wat is dit veranderd. Rihanna is zo oversekst als het maar wezen kan. Misschien zijn er mensen die het leuk vinden, maar ik hoef niet naar een heel album vol seksposities, lullen, tieten en zelfbevrediging te luisteren. De dubstep/heverige dance invloeden in popmuziek heb ik nu ook wel gehoord. Als dit de richting is die mainstreammuziek opgaat dan zal ik mijn popneigingen toch echt in de k-pop, oudere popmuziek en indie bands blijven zoeken.

Koreaanse popmuziek

De tekst heb ik altijd al een van de belangrijkste aspecten van muziek gevonden. Ik kan helemaal verliefd worden op de briljante teksten van Maria Mena en Alexz Johnson. Misschien komt dit doordat ik zelf graag schrijf en daardoor veel respect heb voor mooie songteksten. Toch is er een bepaald favoriet muziekgenre waarbij de tekst voor mij een minder grote rol speelt. Sinds een jaar of wat begin ik steeds meer te luisteren naar k-pop, Zuid-koreaanse popmuziek.

BIGBANG - Haru Haru

Voordat One Direction en The Wanted populair waren werden boybands belachelijk gemaakt in de westerse wereld. Het tijdperk van The Backstreet Boys en Spice Girls hebben wij wel gehad. In Zuid-Korea blijkt dit helemaal niet het geval te zijn. Vele bands maken daar hun 'debut' en zijn dan ook immens populair.
De eerste Koreaanse boyband die mijn aandacht trok was BIGBANG. Een groep van vijf mannen die auditie hebben gedaan bij het grote platenlabel YG Entertainment. Ze produceren zelf hun muziek die te omschrijven is als hiphop/k-pop/R&B en dance-pop. Hoewel ze vroeger veel R&B zongen laten ze op hun laatste mini album STILL ALIVE een sound horen die toch echt meer van dance wegheeft. Dat ik niet de enige Europese fan ben blijkt wel nadat zij in 2011 de EMA wonnen voor Best Worldwide Act.

Super Junior - A-CHA

Inmiddels luister ik ook graag naar Super Junior, 2NE1, YounHa en is SNSD mijn 'guilty pleasure'. Vooral de laatste paar maanden begin ik te merken dat Koreaanse muziek langzaam maar zeker mijn playlists begint over te nemen. Soms kan ik al hele stukjes meezingen in de vreemde taal. Waarschijnlijk zing ik het helemaal verkeerd, maar daar gaat het dan ook niet om.

Seo In Guk - SHAKE IT UP

Wat mij zo aanspreekt aan K-pop is vooral dat het zo catchy is. Ik krijg de indruk dat er veel meer tijd wordt gestoken in de productie en dansroutines dan westerse muziek. Bij de boy- en girlbands is het image dan ook erg belangrijk. Hier sta ik niet altijd helemaal achter, want ik vind het vooral leuk als ik de echte kant van artiesten te zien krijg. Als je erbij stil staat hoeveel tijd deze artiesten in hun werk steken zou je gek worden. Mij is verteld dat velen bijna geen slaap krijgen.
De marketing van deze artiesten zit enorm goed in elkaar. Alles ziet er altijd picobello uit. Dat mag wel ook als veel van deze artiesten zorgvuldig worden getest op uiterlijk, charisma dans en zang.

YounHa - Please Take Care of My Boyfriend

Wanneer ik zo moeten kiezen tussen westerse of koreaanse popmuziek, kies ik zeker te weten voor het laatste. Waar westerse top40 popmuziek mij tegenwoordig wat teleursteld kan ik terecht bij k-pop. Catchy muziek waarop je niet kunt stilstaan, geen overgebruikte dub step beats, vrolijke dansmuziek en prachtige ballads. Dat de teksten dan soms een beetje raar blijken te zijn wanneer je de vertaling opzoekt, neem ik dan maar voor lief.

I Bruise Easily...

Everybody Breaks A Glass

LIGHTS is sinds een jaar of twee een van mijn favoriete artiesten. Niet alleen is haar muziek enorm creatief en dansbaar, ook qua persoonlijkheid is deze vrouw zeker een voorbeeld voor mij. Wanneer deze electropop zangeres uit Canada een nieuw nummer ten hore bracht via haar YouTube kanaal was ik ook blij verrast om te horen dat het ietswat anders was dan de snippets die ik eerder gehoord had.

Dit nummer laat iets meer techno horen dan ik van LIGHTS gewend ben. Zeker als je de preview luistert, die de laatste minuut laat horen. Voor mij was dit even wennen, maar na een keer de volledige versie te hebben beluisterd ben ik verkocht. De beat is catchy, maar toch origineel. De rustigere stukjes geven een mooie overloop naar het heftigere refrein. Tekst in een nummer is voor mij heel belangrijk en Everybody Breaks A Glass heeft zeker een paar geniale rijmpjes in zich. LIGHTS is niet het welbekende top40 geluid, maar wel de starpotentie. LIGHTS is verlichtend in de muziekwereld. Een artieste die ik iedereen aanraad. Vooral als je fan bent van de muziek van Owl City.

Is dit nummer niets voor jou? Ik raad je dan zeker aan verder te kijken dan één nummer en de hits Second Go, Drive My Soul, Ice en Pretend (Reprise) een kans te geven. Je zult er geen spijt van hebben!